گذر زمان، خیلی ...خیلی از چیزهارو از یاد آدمی میبره یا اگه پاك نكنه كمرنگ میكنه ...
اما همیشه، میون این همه از یاد بردنها ، فراموشی ها ... كلمه، روز، یا اسمی باقی میمونه كه معنا و مفهوم خاصی داره ...
مثل پلاكی كه در انفجاری به مونده ... مثل وزیدن نسیمی، آتش زیر خاكستری را شعله ور میكنه
پ.ن:
.بعضی روزها را باید یه جایی ثبت کرد...
گوشه کتاب...دفترچه یادداشت ..روی دیوار ....
لا به لای تقویم زندگیت ....تلخ یا شیرین ...عجیب یا عادی ....باید ثبتشون کرد ...
+من نوشت
نوشته شده در جمعه بیستم اردیبهشت ۱۳۹۲ساعت 20:10 توسط دختر جوزا| |
برچسب:
نویسنده: شیوا موسویپور